پر شکوه باد روز۱۷ دیماه روز آزادی زن ایرانی

با شکست سلسله ساسانی ستار تابناک تمدن کهن و جهان افروز ایران که بیشتر بدست توانای زن آریائی ( ایرانی )پایه گزاری شده بود به یکباره به سیاهی گرائید و بدست یک مشت تازی پا برهنه که با شورش اسلامی خود بر برترین تمدن انسانی و انسانیت با قتل و غارت و کشتارهای دسته جمعی  و چپاول  پیروز آمد، دره شکسته شد و از همین تاریخ بود که بتدریج ستاره تابناک سرنوشت زن که تا آن زمان بر پایه برابری و حتی  گهگاهی بر پایه برتری بود به پائین ترین درجه خود یعنی ارزش زن در اجتماع برابر با دیوانگان و ناقص العقل و با منت بسیار به درجه دوم در اجتماع و برابری او نسبت دو به یک ( نسبت به مردان ) گردید و از آن هنگام بود که بتدریج از مبارات اجتماعی و سیاسی خارج گردید و به کنج خانه ها و حرمسراها محکوم گردید.

اما همانطور که همیشه ماه در زیر ابر باقی نمی ماند زمانی سر رسید که بعد از یکهزار و سیصد و اندی سال بار دیگر طلوع ستار تابناک پهلوی در تاریخ ایران بدست توانای شیر مرد بزرگی از خطه مازندران ( رضاشاه بزرک) بار دیگر مبارزات سخت و دشوار خارج نمودن زن از کنج اتاقها و خانه ها شروع گردید.

او توانست با درایت و بردباری بسیار به جنگ خرافاتی که بیش از هزارو چهارصد سال گریبان گیر زنان ایرانی بوسیله خرافات دین ناب محمدی شده بود ، پرداخت و با چنگ و دندان توانست لباس نوئی که همانا انسان بودن و در اجتماع بعنوان یک فرد بودن به آنها بپوشاند.

درود بروان پاک این راد مرد بزرگ باد .

پس از او این جنگ با تمام قدرت بوسیله فرزند برومندش شاهنشاه آریا مهر ادامه یافت  و او بود که با تمام قدرت برای بدست آوردن  حق  نیمی از ملت ایران که همانا زنان بودند از دست خرافات اسلامی به مبارزه پرداخت تا توانست به زن ایرانی وجهه اصلیش را باز پس دهد و حتی می بینیم که پس از فتنه ۵۷ تاکنون این دولت تازی تبار نتوانسته این شعله  و نور آزادی را خاموش نموده و بار دیگر زنان ایرانی را به کنج خانه ها روان نماید .

شاهنشاه آریامهر در کتاب خود درباره سرنوشت و اقدامات پدرش رضاشاه بزرگ چنین می نویسد.:

هنگامی که پدرم به تخت سلطنت نشست مصمم گشت که زنان را از بار سنگین آداب و رسومی که آنان را مقید ساخته و اثر آن دامنگیر ملت ایران نیز گشته است آزاد سازد . منظور وی آن بود که فکر زنان را ترقی دهد و مادرانی دانشمند و افرادی شایسته باجتماع ایران بیافزاید تا در نوبه خود فرزندانی با فضائل اخلاقی و تربیت اجتماعی برای کشور بار آوردند.

رضاشاه باین سیاست اعتقاد داشت که زنان باید از کج خانه ها بیرون آمده و آزاد شوند. با این سیاست و ترفتد بود که از سال ۱۳۰۹ شمسی شروع به تشویق بانوان در طبقه اول پرداخت که در خانه های خود و در مهمانیها با لباس و فرم اروپائی حضور بهم رسانند و این عمل را برای اولین بار با همسر خود آغاز نمود.

بعد از آنکه این عمل بتدریج در منازل قدرت گرفت و بصورت عادی درآمد در سال ۱۳۱۳ که رضاشاه دانشگاه تهران را تاسیس نمود مقر داشت که دوشیزگان نیز حق ورود به دانشگاه را دارند ، اینجا بود که پدران فهمیده و خواهان آزادی زن به کمک آمده و با تشویق دختران خود جهت کسب علم و دانش و هنر به کشورهای اروپائی رفته و عده ای زیادی از  پدران دختران خود را در وزارتخانه ها و بخشهای خصوصی و برای خدمات عمومی و منشی گری مشغول بکار کردند و این عمل سبب علاقه روزافزون عده زیادی از مردم قرار گرفت . با توجه به این موضوع که ملایان و مراجع تقلید که میدیدند در دکانشان بتدریج در حال بسته شدن است به مبارزه پنهانی و مخالف پرداختند . ولی رضاشاه کسی نبود که به کسی اجازه دهد چرخ اساسی اصلاحات کشوری که بحرکت درآمده باز دارند

در سال ۱۳۱۳ آموزگاران و دختران دانش آموز از داشتن حجاب ممنوع شدند و افسران ارتش با زنانیکه حجاب داشتند راه نمی رفتند.

در روز ۱۷ دی ۱۳۱۴ رضاشاه با اعلام کشف حجاب قدم نهائی خود را برداشته و این اقدام از مادران  وخواهران در خانواده ها درخواست کمک

 نمود . و در همین تاریخ بود که از ملکه مادر و علیا حضرت اشرف بعنوان پیشقدم خواست که در جشنی که بمناسبت فارق التحصیلی عده ای از

 بانوان از دانشسرا واعطای دانشنامه هایشان   بدون حجاب همراهیش نمایند . در نظر بگیرید  این زمان بنظر رضاشاه بهترین موقعیتی بود که میتوانست تصمیمش  بموقع اجرا درآورد و آنرا رسمی نماید .

 این اقدام رضاشاه با موفقیت اجرا شد وباین ترتیب دستور رسمی آن همان روز صادر گردید.

بموجب این دستور هیچ زن و یا دوشیزه ای حق پوشیدن چادر و نقاب را نداشت و اگر زنی با روبنده و چادر در کوچه یا خیابانی پیدا میشد ، اول  پاسبانان از او تقاضای برداشت روبنده و چادرش را میکردند، در صورت امتناع جبرا چادر را از سر او برمیداشتند. و این عمل تازمانیکه رضا شاه حکومت میکرد پا برجا بود.

بیانات رضاشاه در چهاردهم دیماه ۱۳۱۴ خطاب بزنان ایرانی

بی نهایت مسرورم که می بینم خانمها در نتیجهَ دانائی و معرفت بوضعیت خود آشنا شده و پی بحقوق و مزایای خود برده اند. ما نباید از نظر دور بداریم که در سابق نصف جمعیت کشور ما بحساب نمآمد و نصف قوای عامله کشور باطل بود. هیچوقت احصائیه از زنها برداشته نمیشد مثل اینکه زنها افراد دیگری بودند، و جزء جمعیت ایران بشمار نمی آمدند،فقط در یک مورد از زنها احصائیه برداشته میشد و آن موقعی بود که وضعیت ارزاق مشکل میشد و برای تامین آذوقه سرشماری میکردند.

شما خانمها این روز را یک روز بزرگ بدانید و از فرصت هائی که دارید برای ترقی کشور استفاده نمائید شما خواهران و دختران من تربیت کنندهَ نسل آینده خواهید بود که میتوانید آموزگاران خوبی باشید و افراد خوبی از زیر دست شما بیرون بیآیند، از تجمل و اسراف بپرهیزید سادگی را پیشه خود سازید و یار مردها باشید.  به اقتصاد و صرفه جوئی در زندگی عادت نمائید و به تمام معنی مفید بحال مملکت باشید .....

  باید بگوئیم که:

زنان در جهان امروزی ـ به عنوان نيمی از جامعهَ بشری ـ سخت در تلاش احقاق حقوق پايمال شدهَ خويشند. آنان با حضورگستردهَ اجتماعی خویش در همهَ ارکانها می کوشند آنچه را که به عناوين مختلف از آنان سلب شده، باز پس بگیرند. امروزه آنان با الگو گيری از حقوق مترقی بشر ـ حقوقی که بر آمده ازنيازها و برآورندهَ نيازهای زن معاصراست ـ پيکاری را به پيش می برند که هزاران سال از سوی توليد کنندگان و حافظين (بازتوليد کنند گان) نظامهای مرد سالار ـ اديان ـ برگشت خورده و به پس رانده شده است. از ميان اين اديان، اسلام جايگاه ويژه ای دارد. دين اسلام به عنوان برجسته ترين نمونهَ زن ستيزی ـ وآزادی ستيزی ـ تاکنون از روشهائی سود جسته است.

ای زن ایرانی بهوش باش که دشمن آزادی تو در کمین است و میخواهد که ترا باهمان خرافت باصطلاح دینی اسلام ناب محمدی بار دیگر بزیر چادر و چاقچول برد و بصورت پر نور ایزدیت مقنعه بزند و فقط بهره برادری و سوء استفاده از وجودت را برد. پایداری کن که این نیز  بگزرد.

پاینده با روز آزادی زن هفدهم دیماه

سر نگون باد رژیمی که نقشه سلب آزادی نیمی از ملت را در سر میپروراند و با تمام قتل و غارت و تجاوز که در صدر اسلام تازیان بوسیله آن توانشتند بر کشور و ملت ما غالب شوند ،غلبه  آید.

ستاد هماهنگی مشروطه خواهان ایران این روز خجسته را به کلیه ملت ایران به خصوص زنان مبارز ایران شاد باش میگوئیم .

پاینده باد آزادی                                                                                            جاوید ایران

.